„P. A więc chwilowo nie mógł pan zrealizować swoich planów wojskowych. Nastąpiło coś w rodzaju okresu aklimatyzacji w innych warunkach życia cywilnego
M. Prowadziłem w zastępstwie właściciela pewien hotel i restaurację, gdzie jada się i pija na sposób niemiecki. Szczególną pieczę roztoczyłem nad barem, to mi odpowiada, lubię bowiem dobre trunki.
P. Co powiedziałby na to pański ojciec, gdyby mógł ujrzeć pana w tej roli
M. Jesteśmy starą oficerską rodziną, ale uważam, że nowoczesny żołnierz, czy w ogóle nowoczesny człowiek, nie może już dzisiaj trzymać się sztywno starych zasad. Ja nie uznaję żadnych konwenansów. Niech pan pomyśli choćby o księciu Ludwiku Ferdynandzie pruskim, który pracował w Ameryce u Forda i któremu to wcale nie przeszkadzało. Te czasy minęły...
P. ...i człowiek musi umieć się przystosować do nowych okoliczności. Majorze, czy może pan pokrótce scharakteryzować koloryt kraju, który pan sobie wybrał
M. W Afryce Południowej ciągle świeci słońce, niebo jest błękitne. Każdemu więc mogę powiedzieć, że Afryka Południowa to dla przybysza cudowna kraina.
P. Wyobraźnia podsuwa mi obraz jak na kolorowej, połyskliwej widokówce.
M. Prawda, prawda — kolory! Nie wiem, czy pan oglądał w moich albumach fotograficznych, których mam sporo, barwy Afryki Południowej. Prawdę mówiąc wygląda to jak kicz, jak oleodruk.“(14)